สิ่งที่คุณต้องการจริง ๆ ก่อนที่คุณจะเริ่ม
การกลิ้งข้อต่อไม่ซับซ้อนแต่การมีวัสดุที่ไม่ถูกต้องทําให้มันยากกว่าที่จําเป็นมาก ก่อนที่จะเข้าสู่เทคนิคให้ฉันครอบคลุมรายการเกียร์เพราะผู้เริ่มต้นมักจะดิ้นรนจากการใช้กระดาษที่ไม่ถูกต้องมากกว่าจากช่องว่างทักษะที่แท้จริง
คุณต้องมี: กระดาษกลิ้ง, ตัวกรองหรือไม้ค้ํายัน (แนะนําอย่างยิ่ง), วัชพืชบดและบางสิ่งบางอย่างที่จะบรรจุด้วย ปากกา, ตะเกียบหรือแม้แต่ไม้จิ้มฟันทํางานสําหรับการบรรจุ ก ถาดกลิ้ง ไม่จําเป็น แต่มันเปลี่ยนการกระเจิงยุ่งเหยิงเป็นสิ่งที่จัดการได้ ทุกอย่างอยู่ในที่เดียวและคุณสามารถกรวยวัสดุที่หลวมกลับโดยไม่ต้องล่ามัน
การเลือกกระดาษมีความสําคัญ กระดาษบางและเบาจะจัดการได้ยากสําหรับผู้เริ่มต้น พวกเขาฉีกขาดได้ง่ายและแถบกาวเปียกช่วยให้คุณมีขอบน้อยมากสําหรับข้อผิดพลาด กระดาษขนาดมาตรฐาน 1 1/4 ในข้าวหรือเยื่อไม้ทํางานได้ง่ายกว่ากระดาษบางพิเศษหรือโปร่งใส เมื่อคุณสามารถม้วนได้อย่างสม่ําเสมอคุณสามารถทดลองกับตัวเลือกที่บางกว่า สําหรับตอนนี้ให้ยึดติดกับบางสิ่งที่จะไม่สลายตัวเมื่อได้รับความชื้นจากการจัดการ
ขนาดกระดาษกําหนดขนาดข้อต่อ กระดาษกว้างเดียวช่วยให้คุณมีข้อต่อเล็ก ๆ ที่แน่น 1 1/4 ช่วยให้คุณมีพื้นที่ในการทํางานมากขึ้นขนาดข้อต่อมาตรฐานมากขึ้นและเป็นสิ่งที่บทช่วยสอนส่วนใหญ่ถือว่าคุณใช้ ขนาดคิงมากกว่าที่คนส่วนใหญ่ต้องการสําหรับข้อต่อแรก เริ่มต้นด้วย 1 1/4 และเลื่อนขึ้นหากคุณต้องการขนาดใหญ่ขึ้น
การทําตัวกรอง (ไม้ค้ํายัน)
ข้ามตัวกรองถ้าคุณต้องการ แต่ทําไม่ได้ ตัวกรองที่เรียกว่าไม้ค้ํายันหรือปลายทําสิ่งที่มีประโยชน์หลายอย่าง: มันทําให้ปลายของข้อต่อเปิดเพื่อให้คุณสามารถวาดผ่านมันได้จริงมันหยุดวัชพืชไม่ให้ตกลงไปในปากของคุณมันช่วยให้คุณมีบางอย่างที่จะถือในขณะที่ข้อต่อเผาไหม้ลงและมันทําให้สิ่งทั้งหมดที่มีโครงสร้างง่ายต่อการม้วน
A ปลายตัวกรองที่ตัดไว้ล่วงหน้า เป็นตัวเลือกที่ง่ายที่สุด เพียงพับมันในหีบเพลงพับสามถึงสี่พับจากนั้นม้วนกระดาษแบนที่เหลือรอบส่วนที่พับเพื่อสร้างทรงกระบอก ผลลัพธ์ควรจะแน่นพอที่จะเก็บรูปร่างของมันไว้แต่ไม่ถูกบีบอัดจนการไหลเวียนของอากาศถูกปิดกั้น ตั้งเป้าให้มีเส้นผ่านศูนย์กลางเล็กกว่าข้อต่อที่เสร็จแล้วของคุณเล็กน้อย
ไม่มีเคล็ดลับตัวกรอง ใช้กระดาษแข็งบาง ๆ ชิ้นหนึ่ง นามบัตรทํางาน ชิ้นส่วนที่ฉีกขาดของปกสมุดกระดาษม้วนเป็นแนวทางดั้งเดิม ตัดแถบกว้างประมาณ 2 ซม. และยาว 5 ซม. แล้วพับและม้วนในลักษณะเดียวกัน
ตัวกรองควรรู้สึกแข็งแต่ไม่บดขยี้ หากคุณสามารถดันปลายและยุบตัวได้มันหลวมเกินไป หากคุณแทบจะไม่สามารถดึงอากาศผ่านมันได้ด้วยตัวเองมันแน่นเกินไป รับมันให้ถูกต้องก่อนที่คุณจะเริ่มกลิ้งเพราะการเปลี่ยนตัวกรองกลางม้วนทําให้งานของคุณสูญเปล่า
บดสําหรับข้อต่อ
ของคุณ เครื่องบด ควรผลิตวัสดุที่ฟูและละเอียดปานกลางโดยไม่มีชิ้นใหญ่ ชิ้นใหญ่สร้างจุดตายและทําให้ข้อต่อไหม้ไม่สม่ําเสมอ ผงละเอียดเกินไปและจํากัดการไหลเวียนของอากาศ คุณต้องการสิ่งที่ดูเหมือนออริกาโนแห้งอย่างคร่าว ๆ ในแง่ของขนาดอนุภาค
สําหรับข้อต่อมาตรฐาน 1 1/4 คุณต้องมีวัสดุพื้นดินประมาณ 0.4 ถึง 0.7 กรัม ลูกกลิ้งใหม่มีแนวโน้มที่จะเติมมากเกินไปซึ่งทําให้ขั้นตอนเหน็บยากขึ้น เริ่มต้นด้วยน้อยกว่าที่คุณคิดว่าคุณต้องการ ข้อต่อขนาดเล็กที่รีดอย่างดีจะสูบบุหรี่ได้ดีกว่าแบบที่เติมมากเกินไปเป็นก้อน
นําก้านทั้งหมดออกจากวัสดุพื้นดินก่อนที่จะโหลด ก้านที่โผล่ผ่านกระดาษจะสร้างน้ําตาและเมื่อรอยต่อฉีกขาดคุณจะทํา
กระบวนการรีดทีละขั้นตอน
จับกระดาษโดยให้แถบกาวหันเข้าหาคุณและกาวอยู่ด้านบน กระดาษควรสร้างรูปทรงรางน้ําในนิ้วของคุณ วางตัวกรองไว้ที่ปลายด้านหนึ่งของรางกระดาษ สิ่งนี้จะกําหนดความกว้างของข้อต่อที่เสร็จแล้ว คนส่วนใหญ่จะวางไว้ที่ปลายด้านซ้ายหากถนัดขวา ปลายขวาหากถนัดซ้าย
กระจายวัสดุพื้นดินของคุณอย่างสม่ําเสมอตามรางกระดาษ เก็บให้ห่างจากแถบกาว รูปร่างวัสดุเป็นกระบอกเล็กน้อยในขณะที่คุณไป คุณกําลังขึ้นรูปเบื้องต้นของข้อต่อก่อนที่คุณจะเริ่มกลิ้งด้วยซ้ํา ยิ่งคุณกระจายและรูปร่างอย่างสม่ําเสมอในขั้นตอนนี้การกลิ้งจริงก็จะง่ายขึ้น
ตอนนี้หยิกกระดาษระหว่างนิ้วหัวแม่มือและนิ้วชี้ของคุณ ปลายตัวกรองของข้อต่อช่วยให้คุณเข้าใจว่าวัสดุควรรู้สึกอย่างไรเมื่อมันถูกต้อง คุณต้องการให้คอลัมน์วัสดุรู้สึกถึงความแน่นเดียวกันตลอดความยาวทั้งหมด หากจุดหนึ่งบางลงหรือหนาขึ้นอย่างเห็นได้ชัดให้แจกจ่ายก่อนกลิ้ง
ม้วนกระดาษไปมาระหว่างนิ้วมือของคุณโดยไม่ต้องพับมันจริงๆ นี่คือส่วนที่สร้างความสับสนให้กับผู้เริ่มต้น คุณกําลังอัดและขึ้นรูปวัสดุยังไม่ได้เริ่มม้วน การเคลื่อนไหวไปมา 5 ถึง 10 ครั้งควรทําให้คุณมีรูปทรงกระบอกที่แน่นอยู่ภายในกระดาษ หากวัสดุหลวมและตกลงไปรอบ ๆ คุณมีมากเกินไปหรือน้อยเกินไปในนั้น
ตอนนี้เหน็บ ใช้นิ้วหัวแม่มือของคุณเพื่อดันด้านที่ไม่ใช่กาวของกระดาษลงและรอบ ๆ วัสดุ เป้าหมายคือการพับขอบกระดาษนั้นให้แน่นเหนือวัสดุเพื่อให้ห่อหนึ่งครั้ง นี่เป็นส่วนที่ยากที่สุดและเป็นขั้นตอนที่ผู้เริ่มต้นส่วนใหญ่ล้มเหลว กระดาษจําเป็นต้องเข้าไปใต้วัสดุไม่ใช่ยับย่นลงไป
ทํางานจากปลายตัวกรองออกไปด้านนอก ตัวกรองให้พุกที่มั่นคงแก่คุณ เหน็บกระดาษรอบตัวกรองก่อนจากนั้นค่อย ๆ ทํางานไปทางปลายอีกด้านหนึ่งโดยรักษาความตึงเครียดแม้ในขณะที่คุณไป คอลัมน์วัสดุช่วยให้กระดาษคงรูปร่างในขณะที่คุณเหน็บ
เมื่อขอบที่ไม่ใช่กาวถูกซุกแล้วให้เลียแถบกาวเบา ๆ และม้วนกระดาษที่เหลือขึ้นและลงเพื่อปิดผนึก อย่าทําให้แถบกาวอิ่มตัว เลียเบา ๆ ก็เพียงพอแล้ว กดขอบที่ติดกาวลงอย่างแน่นหนาในขณะที่คุณม้วนขึ้น ปิดผนึกจากปลายตัวกรองและทํางานไปทางปลายที่เปิดอยู่
รูปทรงกรวยเทียบกับทรงกระบอกตรง
คุณจะสังเกตเห็นว่าข้อต่อและม้วนก่อนรีดในเชิงพาณิชย์ส่วนใหญ่มีรูปทรงกรวยกว้างขึ้นที่ปลายและแคบลงที่ปลายตัวกรอง ผู้เริ่มต้นกลิ้งด้วยมือมักจะจบลงด้วยกระบอกสูบโดยค่าเริ่มต้นซึ่งเป็นเรื่องปกติ กรวยไม่ได้ดีกว่าจากมุมมองของการสูบบุหรี่พวกเขาเพียงแค่ม้วนได้ง่ายขึ้นเมื่อคุณทําด้วยมือเปล่าและเริ่มต้นด้วยวัสดุจํานวนมากที่ปลาย บางคนชอบพวกเขาในเชิงสุนทรีย์
ในการม้วนกรวยโดยเจตนาใช้วัสดุไปทางปลายมากกว่าปลายตัวกรองเล็กน้อยเมื่อคุณกระจาย กระดาษขนาดคิงไซส์ยังให้ยืมตัวเองตามธรรมชาติมากขึ้นกับรูปทรงกรวย สําหรับข้อต่อสิบหรือยี่สิบข้อแรกของคุณไม่ต้องกังวลกับรูปร่าง รับเทคนิคที่ถูกต้องก่อน
การทําร่วมเสร็จ
ใช้ปากกา ไม้จิ้มฟัน หรือปลายตะเกียบเพื่อบรรจุปลายที่เปิดอยู่เบา ๆ คุณต้องการให้วัสดุตกตะกอนเล็กน้อยโดยไม่ถูกบีบอัดจนถึงจุดที่ขัดขวางการไหลเวียนของอากาศ การบรรจุที่แข็งเกินไปจะสร้างข้อต่อที่จะไม่ดึง เพียงแค่แตะเบา ๆ เพื่อให้เติมได้สม่ําเสมอก็เพียงพอแล้ว
บิดกระดาษส่วนเกินที่ปลาย นี้เป็นเครื่องสําอางส่วนใหญ่แต่ยังปิดผนึกปลายจึงไม่มีอะไรหลุดออก บิดหลวมไม่เป็นไร มันจะเผาไหม้ทันทีเมื่อคุณแสง
วิ่งข้อต่อภายใต้ไฟแช็กสั้น ๆ ก่อนที่จะจุดไฟผ่านเปลวไฟไปมาตามด้านนอกโดยไม่ต้องเผาโดยตรง สิ่งนี้จะทําให้ความชื้นใด ๆ จากนิ้วของคุณหรือเลียแห้งและช่วยให้แน่ใจว่ามีแสงสว่างสม่ําเสมอ
ข้อผิดพลาดทั่วไปและความหมาย
ข้อต่อวิ่งลงด้านหนึ่ง ซึ่งมักจะหมายถึงการกระจายที่ไม่สม่ําเสมอหรือวัสดุไม่ได้บรรจุอย่างสม่ําเสมอก่อนที่จะกลิ้ง ด้านหนึ่งหลวมกว่าอีกด้านหนึ่งและเผาไหม้ได้เร็วขึ้น ช้าลงโดยทําให้นิ้วเปียกและแตะด้านที่เผาไหม้เร็วกว่าเพื่อทําให้เย็นลงและชะลอการเผาไหม้
ข้อต่อแน่นเกินไปที่จะดึงผ่าน คุณใช้วัสดุมากเกินไปบรรจุแข็งเกินไปในระหว่างขั้นตอนการกลิ้งหรือตัวกรองของคุณถูกบีบอัดมากเกินไป น่าเสียดายที่ไม่มีการแก้ไขที่ดีกลางควัน ครั้งต่อไปให้ใช้วัสดุน้อยลงและเหลือพื้นที่ในรางน้ํามากขึ้นก่อนที่จะเหน็บ
กระดาษฉีกขาดขณะกลิ้ง กระดาษเปียกคุณใช้แรงมากเกินไปในระหว่างการเหน็บหรือมีก้านในวัสดุ ใช้กระดาษแห้งเหน็บเบา ๆ (ช้าลง) และถอดก้านทั้งหมดออกในระหว่างการบด
ข้อต่อหลุดออกจากกันหรือหลวมเกินไป วัสดุไม่เพียงพอเหน็บไม่แน่นพอหรือแถบกาวไม่ได้ปิดผนึกอย่างถูกต้อง ขั้นตอนการขึ้นรูปไปมาก่อนที่จะเหน็บเป็นสิ่งที่ป้องกันสิ่งนี้ ใช้เวลาในการอัดแน่นมากขึ้นก่อนที่คุณจะตกลงกับม้วน
การใช้เครื่องรีดแทน
หากเทคนิคการรีดด้วยมือไม่คลิกสําหรับคุณก็ไม่เป็นไร เครื่องรีดข้อต่อจะจัดการเหน็บด้วยกลไก คุณโหลดวัสดุปิดเครื่องร้อยกระดาษผ่านและม้วนกระบอกที่เกือบจะสมบูรณ์แบบทุกครั้ง มันเร็วกว่าสม่ําเสมอมากขึ้นและง่ายขึ้นอย่างแท้จริงสําหรับผู้เริ่มต้น การแลกเปลี่ยนคือคุณสูญเสียความยืดหยุ่นบางอย่างเกี่ยวกับขนาดและรูปร่าง
หากต้องการทราบรายละเอียดทั้งหมดเกี่ยวกับวิธีการทํางานของเครื่องจักรกลิ้งและประเภทที่ต้องพิจารณา โปรดดูที่ คู่มือลูกกลิ้งร่วม.
และหากคุณต้องการทําความเข้าใจตัวเลือกกระดาษให้มากขึ้นก่อนซื้อ คู่มือขนาดกระดาษม้วน ลงในขนาดที่แน่นอนของแต่ละขนาดมาตรฐานเพื่อให้คุณสามารถเลือกขนาดที่เหมาะสมสําหรับวิธีการม้วน
การฝึกฝนให้ดียิ่งขึ้น
ข้อต่อแรกที่คุณม้วนอาจจะไม่สวยงาม ที่คาดหวัง โดยที่ห้าของคุณคุณจะมีความรู้สึกที่ดีของวิธีการที่กระดาษย้าย โดยที่ยี่สิบของคุณคุณจะทํามันโดยไม่ต้องคิด เทคนิคจะกลายเป็นสัญชาตญาณเมื่อหน่วยความจําของกล้ามเนื้อมี เหน็บเป็นขั้นตอนเดียวที่ต้องใช้กลเม็ดเด็ดพรายจริงใด ๆ และแม้กระทั่งที่จะกลายเป็นอัตโนมัติได้อย่างรวดเร็ว
สิ่งที่สําคัญในระยะสั้นคือการรักษาวัสดุให้สม่ําเสมอไม่เติมมากเกินไปและเสร็จสิ้นเหน็บก่อนที่กระดาษจะเปียกจากมือของคุณ ทํางานในสามสิ่งนั้นและส่วนที่เหลือตามมา
